تبليغاتX
شیمیدان !


شیمیدان !

به نام خدا

من از جمعی بودهام که نام خادم شهدا داده بوده ام  به آنها نمی دانم چه شوده بود کی ما را دعوت کرده بود نمی دانم این جمع چکار کرد ه بودند که این گونه عاشق شهدا شده بودهاند که با آنکه اکثر آنها  تحصل کرده بودهاند با تمام شور وعشق در حال خدمت به زائرین مناطق جنوب که همان زائرین شهدا بوده اند که این سرزمین که کربلای ایران بود دعوت شده بوده اند .

ولی در مناطق احساس عجیبی برای تمام  زائرین  شهدا می افتاد راستی در این مناطق  می دید که محل شهادت مردانی بود که به حق مردانکی خود را در دفاع از اسلام نشان دادا ند آنها از بهترین فرزندان  این مملکت بودهاند که برای اسلام از جان شیرین خود گذشتند به راستی آنها هنوز در کنار ما در حال زندگی  هستند و ما مدیون هستیم اگر هرمت خون آنها را نگه  نداریم 

نوشته شده در دوشنبه بیست و ششم دی 1390ساعت 7:49 توسط رضا| |

بسم اله الرحمن الرحیم

 

با سلام

می خواهم  وبلاگ جدید بسازم در مورد خاطرات شهیدانی که می شناسم و بگوییم از اتفاتی که در اردوگاه راهیان نور سپاه ثارالله   استان کرمان که شهر اهواز در جنوب شهر که می گفتند قراگاه عملاتی شهید کازرونی  اردوگاه راهیان نور لشکر  42 ثارالله استان کرمان وسیستان و بلوچستان و هرمزگان که محل اسکان تمام زائرین مناطق جنوب از این سه استان عزیز  بود 

نوشته شده در دوشنبه بیست و ششم دی 1390ساعت 7:44 توسط رضا| |

سلام و درود بر شهیدان و امام شهیدان و امام خامنه ای

با سلام به تمام پدر و مادر های شهدا که خیلی  حق به گردن ما دارند 

و سلام به تمام کسانی که خادم شهدا هستند و این لیاقت را پیدا کردند

 

نوشته شده در شنبه هشتم مرداد 1390ساعت 9:57 توسط رضا| |

گزارش نیچر، دانشمندان بسیاری خواهان انجام مطالعات گسترده در آب‌های اطراف فوکوشیما شده‌اند تا هر آسیب احتمالی به اکوسیستم آبی بررسی شود. البته کسی انتظار ندارد که مواد رادیواکتیو به سرعت به موجودات آبزی آسیب زده باشد،‌ اما ایزوتوپ‌هایی که نیمه‌عمر طولانی دارند وارد چرخه غذایی می‌شوند و انباشتگی آن‌ها می‌تواند به عنوان مثال باعث مرگ ماهی‌ها و پستانداران آبزی و کاهش جمعیت آن‌ها شود.

ولی اوضاع چه‌قدر نگران‌کننده است؟ کن بوسلر، از موسسه اوشن‌گرافیک در ماساچوست در این‌باره می‌گوید: «این که مقدار این مواد در آب به حدی رسیده که می‌توانیم آن‌ها را اندازه‌گیری کنیم، لزوما بدین معنا نیست که خطرناک هستند؛ اما این اولین باری است که انسان باعث آزادسازی این حجم از مواد رادیواکتیو درون آب اقیانوس شده و ما نمی‌دانیم چه اتفاقی می‌افتد.»

در دو هفته گذشته تمرکز بالای دو ماده رادیواکتیو  ید 131 (با نیمه‌عمر 8 روز) و سزیوم 137 ( با نیمه‌عمر 30 سال، یعنی پس از 30 سال مقدار مواد رادیواکتیو به نصف کاهش می‌یابد) در نمونه‌های جمع‌آوری‌شده در خود نیروگاه و فاصله 30 کیلومتری ساحل دیده شده است. تا آخر ماه مارس (18 روز پیش) سطح مواد رادیواکتیو ده‌ها هزار بار بیشتر از قبل از حادثه بود. به علاوه احتمال دارد به غیر از ید 131 و سزیوم 137، مواد رادیواکتیو دیگری هم وارد آب شده باشد.

یکی از مشکلات موجود این است که هنوز نمی‌دانیم چه میزان ماده رادیواکتیو وارد اقیانوس شده و این روند همچنان ادامه دارد و اگر مشکلات تازه‌ای در فوکوشیما پیش بیایند،‌ ممکن است حجم قابل توجهی از آب آلوده به رادیواکتیو به اقیانوس سرازیر شود.

علی‌رغم همه این تردیدها، دانشمندان موسسه ملی علوم رادیولوژیک ژاپن در حال برنامه‌ریزی مطالعاتی برای ارزیابی میزان مواد رادیواکتیو انباشته‌شده در بافت‌ها، ماهیچه‌ها، استخوان‌ها و تخمک‌های موجودات دریایی هستند. آن‌ها همچنین می‌خواهند مدلی بسازند که تاثیر بلندمدت رادیوایزوتوپ‌ها را بر محیط آبی و مقدار کل ماده رادیواکتیوی که موجودات دریایی با آن مواجه خواهند شد نشان دهد.

در حال حاضر گروهی به سرپرستی دومینیک بوست، مدیر موسسه فرانسوی امنیت هسته‌ای و حفاظت در برابر مواد رادیواکتیو، در حال پیش‌بینی سطح آلودگی در موجودات زنده و رسوب بستر اقیانوس بر اساس تخمین مقدار رادیوایزوتوپ‌های آزادشده از فوکوشیما و نمونه‌های جمع‌آوری‌شده است.

بر اساس محاسبات این گروه،‌ حدود 50 رادیوایزوتوپ، میزان 10 هزار بکرل در لیتر آلودگی رادیواکتیو را در فاصله 300 متری فوکوشیما شکل می‌دهند. قبل از حادثه، میزان سزیوم 137 در این آب‌ها حدود 3هزارم بکرل در لیتر و مقدار ید 131 هم غیرقابل تشخیص بود. این محققین معتقدند بستر اقیانوس در آن منطقه می‌تواند حاوی بین 10 هزار تا 100 هزار بکرل بر کیلوگرم ماده رادیواکتیو باشد. این رقم در جلبک‌هایی که برخی از آن‌ها ید جذب می‌کنند،‌ تا 100 میلیون بکرل بر کیلوگرم هم می‌رسد. قوانین ژاپن، مصرف ماهی‌های حاوی 500 بکرل بر کیلوگرم سزیوم 137 و 2000 بکرل بر کیلوگرم ید 131 را ممنوع می‌داند.

البته هر چه زمان بگذرد و هر چه از فوکوشما دورتر شویم، میزان آلودگی کاهش می‌یابد،‌ به شرط این که مواد بیشتری در حال نشت به آب اقیانوس نباشد. اما در منطقه نزدیک به فوکوشیما ممکن است تا سال‌های متمادی مقداری از مواد رادیواکتیو با دوز پایین باقی بماند. بررسی همه این فرضیه‌ها نیاز به مطالعات گسترده بین‌المللی دارد.

وارد ویکر، متخصص سلامت محیطی و رادیولوژیک در دانشگاه ایالتی کلرادو هم بر نیاز به مطالعه تاکید دارد. به نظر او،‌ برای انجام این مطالعات، نیاز به نمونه‌گیری‌های متعدد از منطقه نزدیک به فوکوشیما و مناطق دورتر داریم. او می‌افزاید:‌ باید میزان رادیونوکلیدها را در آب، بستر اقیانوس، پلانکتون‌ها،‌ نرم‌تنان،‌ سخت‌پوستان، جلبک‌های دریایی و ماهی‌ها اندازه‌گیری کنیم و سلامت اکوسیستم دریا را تحت نظر بگیریم.

البته برای چندین هفته مصرف آبزیان برای انسان‌ها ممنوع خواهد بود،‌ اما ویکر شک دارد که دانشمندان بتوانند تغییرات ژنتیکی احتمالی در آبزیان بر اثر مواد رادیواکتیو را تشخیص بدهند. هر موجود تغییریافته ژنتیکی ‌ممکن است به هر جایی در اقیانوس برود یا خیلی زود، ‌قبل از این که ما پیدایش کنیم، بمیرد. به علاوه تشخیص این که هر پدیده‌ای بر اثر مواد رادیواکتیو روی داده یا این که به موارد دیگری چون آلودگی آب (که از قبل وجود داشته) و تخریب‌های ناشی از سونامی بر می‌گردد، ‌بسیار دشوار خواهد بود.

پس چه باید کرد؟ برونو فیوت،‌ رادیواکولوژیست موسسه فرانسوی امنیت هسته‌ای و حفاظت در برابر مواد رادیواکتیو پیشنهاد می‌کند که روی گونه‌های خاص متمرکز شویم. وی می گوید: «به نظر من،‌ جلبک قهوه‌ای باید یکی از اولویت‌های مطالعاتی دانشمندان در شرایط فعلی باشد.  جلبک قهوه‌ای که لامیناریا دیجیتاتا نامیده می‌شود، در آب‌های ساحلی ژاپن در اقیانوس آرام فراوان است. این جلبک برای حفاظت از خودش در برابر آسیب‌های بیرونی مانند آلودگی، ید جذب می‌کند. جلبک قهوه‌ای می‌تواند 10 هزار برابر محیطی که در آن زندگی می‌کند،‌ ید در خود انباشته سازد. جلبک قهوه‌ای قهرمان جهان در جذب ید است. بنابراین می‌تواند شاخص خوبی از میزان آلودگی سایر موجودات دریا به ایزوتوپ رادیواکتیو ید 131 باشد».

در نهایت به نظر می‌رسد دانشمندان فراوانی در سراسر جهان، ‌آماده‌اند تا تاثیر مواد رادیواکتیو بر زندگی موجودات آبزی اطراف ژاپن را بررسی کنند. فقط یک مشکل باقی می‌ماند، در شرایط بحرانی حاضر، چه کسی قبول می‌کند برای نمونه‌برداری وارد این آب‌ها شده و به فوکوشیما نزدیک شود؟ یولف ریبسل ، زیست‌شناس و متخصص اقیانوس‌نگاری موسسه علوم دریایی لایب‌نیتز آلمان در این باره می‌گوید: «البته ما از هر مطالعه‌ای استقبال می‌کنیم،‌ اما من به طور قطع نمی توانم از دانشجویانم بخواهم در شرایط موجود به فوکوشیما نزدیک شوند!»

50172

نوشته شده در شنبه بیست و یکم خرداد 1390ساعت 23:43 توسط رضا| |

  
نشریه 'نیو رپابلیک ' در خبری فاش کرد مشکل اصلی این نیروگاه درنتیجه سوخت نامتعارفی است که از سوی آمریکا تهیه شده است.

به گزارش فارس به نقل از خبرگزاری العالم نوشت؛ درحالیکه تا پیش از این بسیاری از صاحبنظران وقوع سونامی را دلیل فاجعه انفجار نیروگاه اتمی فوکوشیما در ژاپن می دانستند، نشریه "نیو رپابلیک " در خبری فاش کرد مشکل اصلی این نیروگاه درنتیجه سوخت نامتعارفی است که از سوی آمریکا تهیه شده است.

به گزارش العالم، نشریه آمریکایی نیو رپابلیک فاش کرد، مشکل نیروگاه فوکوشیما، بارگذاری سوختی متفاوت با سوخت معمول اورانیوم است.

بر اساس این گزارش، چند روز قبل از زلزله و سونامی در ژاپن، نوعی سوخت جنجالی به نام ماکس (MOX) در واحد سوم این نیروگاه بارگذاری شد.

پس از بارگذاری این سوخت که ترکیبی از اورانیوم و پلوتونیوم است، سامانه‌های هشدار سیستم خنک کننده به صدا در آمدند، ولی مسئولان نیروگاه آن را یک خلل فنی تصور کرده و به این هشدار بی توجهی کردند.

بارگذاری این سوخت در نیروگاه اتمی ژاپن، برخلاف آمریکا که واکنشی نسبت به آن صورت نگرفت، با اعتراضهای بسیاری همراه شد، چرا که این سوخت تاثیرات مخربی بر محیط زیست دارد.

مخالفت شدید مردم ژاپن موجب شد، مسئولان نیروگاه فوکوشیما نتوانند به مدت یک دهه این سوخت را که در سال 1999 وارد شده بود، مورد استفاده قرار دهند. اما آنها سرانجام پس از برکناری مدیر نیروگاه فوکوشیما که به شدت مخالفت استفاده از سوخت "MOX " بود، توانستند در این کشمکش ها پیروز شوند، و این سوخت را در نیروگاه بارگذاری کنند.

حال سوال اینجا است که آیا فاجعه نیروگاه اتمی فوکوشیما، به دلیل بارگذاری نوعی سوخت نامتعارف و غیر استاندارد در این نیروگاه قدیمی است، ویا زلزله و سیل موجب بروز این خسارتهای سنگین شده است.
نوشته شده در شنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1390ساعت 21:31 توسط رضا| |

نوشته شده در چهارشنبه بیست و یکم اردیبهشت 1390ساعت 23:0 توسط رضا| |

نوشته شده در چهارشنبه بیست و یکم اردیبهشت 1390ساعت 22:56 توسط رضا| |

سلام به تمام دوستانم...............

 

ببخشید که به روز نیستم به زودی به روز می شوم  

نوشته شده در چهارشنبه چهاردهم اردیبهشت 1390ساعت 0:25 توسط رضا| |

سلام پیشاپیش سال نو را تبریک می گوییم
نوشته شده در یکشنبه بیست و دوم اسفند 1389ساعت 7:19 توسط رضا| |

شیمی‌درمانی یکی از روش‌های درمان سرطان و یا تخفیف موقت آن با استفاده از برخی داروهای خاص است که در اصطلاح پزشکی به آنها شیمی درمانی گفته می‌شود. کار اصلی این داروهای خاص از بین بردن عضو بیمار بدون صدمه به بافتهای مجاور آن است.این نوع از درمان اثراتی هم بر روی سلول‌ها و بافت‌های بدن دارد. یکی از اثرات این درمان ریزش موهای بدن و خشک شدن پوست است.

شیمی درمانی یک شیوه رایج در معالجه بیماری هاست که سلول‌ها و بخصوص سلول‌های میکروارگانیسم‌ها وسلول‌های سرطانی را با استفاده از داروهای شیمیای و مواد شیمیایی از بین می‌برد. معنی شیمی درمانی تنها به داروهایی که برای درمان غدد سرطانی استفاده می‌شود محدود نمی‌شود بلکه انتی بیوتیک‌ها را نیز در بر می‌گیرد.

اولین نوع مدرن ماده شیمی درمانی ارسفنامین بود که به پاول ارلیخ بر می‌گردد و همچنین ترکیبات آرسنیکی بود که در سال ۱۹۰۹ کشف شد و برای معالجه سیفیلس به کار برده شد. بعد از ان سولفانومیدها توسط دومگ و پنیسیلین توسط الکساندر فلیمنگ کشف شد.دیگر کاربردهای عامل‌های شیمی درمانی سایتواستاتیکی(شامل مواردی که بعداً به توضیح انها خواهیم پرداخت) برای درمان بیماری‌هایی مانند سفت شدگی بافتها ، رماتیسم و ورم مفاصل وبیماری‌های که به صورشت خود به خودی در برابر معالجه‌ها مقاوم می‌شوند به کار برده شد.

نوشته شده در چهارشنبه دهم آذر 1389ساعت 1:2 توسط رضا| |


:قالبساز: :بهاربیست:

 فال حافظ - فروشگاه اینترنتی - قالب وبلاگ